İ N S A N L A R!

2012-03-02 19:48:11

Mermerlerin asaletini dikizliyorum... Hepsinin ki saf duruyor...
Mermer sırasını bekleyenleri izliyorum...Kürek elimde "Gelin" diyor parmağım.
Cesurları seziyorum ve ikaz ediyorum.
Bunca verilmişi inkara gelin diyorum. "Tek" diyorlar...
Anlamsız kahroluyorum. Yine ölümlülerin sancılarına gebe kalıyorum. Hep üstüme çıkıyorlar. Nefeslerini kesemiyorum. Susmuyorlar, "Konuş" diyorlar.
Boşa nefes yükseltiyorum... Duymuyorlar.
Uzun istiyorlar... Hakkını veriyorlarmış ki yetmiyormuş.

Ha ha ha ha Kendilerini avutuyorlar. Birer pilli bebekler. Pembenin köpeği pamuk helva hepsi. Derimi kaldırıp içindeki kan deresini gösteriyorum. "İnsan değilsin" diyorlar.
Kayıplarımı düşünmüyorlar. Oluk oluk şarlayan, çağlayanlara dönen kustuğum kanları istemiyorlar. Hepsi dermanlaşıyorlar... Yaralarının iyileşmesine güveniyorlar. Hepsinin derdi aynı yaradan geliyor sanıyorlar. Derin darbeyi tüm organları vurmuyor onlara. Beyinleri ile güzel geçiniyorlar.
Kaderim ile kavga ederken beynimi şehit ettim anlamıyorlar. Kalbimi ritmik duyuyorlar. Bunlar hep bunu yapıyorlar... Umursamazlar, anlamazlar, kalpazanlar!

Söz de  İ N S A N L A R!

Kurtaramıyorum kafa tasımı kurtçuklarımdan. Evire çevire emiyorlar beni. Ölüyorum sessizce...
Medet umuyorlar, kendimi kurtaramıyorum, gözlerimi açamıyorum...
Yapmayın, gelmeyin üstüme... Hezeyanlarımla gerdekteyim!
Anlatamıyorum damarımda gezinen mikropları.
Yok olsanıza önce! O zaman dünyam tedaviden kurtulur.
Gelin diyorum, kuyulara çiçekler döküyorum.
Kan'cısın uzak dur diyorlar... İlk nefesimden böyle kan geliyordu, anlamsızlaşıyorlar!
Dağların üzerinden feryadımı yakıyorum. Yetinmiyorlar...
Bedenime göz dikiyorlar... Teslim olmuyorum. Bileklerimi kıskanıyorlar!
Boş kalınca yaranamıyor kelimelerim... Dolu uzandığım da kötü biliyorlar!
Ademoğlu yaramıyor bana, anlatamıyorum...
Nasılsa gideceksin... "Gel gir" diyorum kuyuya... Yorma beni, atayım elimden küreği!
Azrailsiz yola çıkmıyorlar. Varım ama ne fark eder ?
Konuşmuyorlar, anlatamıyorlar... Kendileri ufalıyorlar. Yüksekten havlıyorlar...
Kabahatin tarifine silüetimi nakşediyorlar. Savaşıyorum, alacağım!
Yollarını keseceğim. Tüm kanlarımın ibreti edeceğim.
Ömrümü onlara böyle feda edeceğim;
"İnsanlığa yaranacağım. İstediklerini vereceğim. Dedikleri gibi olacağım. Yanılmayacağım!"

Düzelmeyeceğim, aynı olmayacağım. Farklı olup, kimsesiz ölümlerin ilkini tattıracağım her birine. Hepsinin ki orjinal olacak!
Yaşamayacaklar kurçuklarımda... Beslenemeyecekler benimle!
Karıştıracağım ve tertemiz açacağım önümüzü...
Hayatları dümdüz edeceğim... Ben gibi olmayanların hepsini gömeceğim.
Hayatımın tekrarını yaşatacağım onların yarınlarında.

Biliyorum, yalvaracaklar!
Bakmayacağacağım, aldırmayacağım, duymayacağım, tanımayacağım...
Onları kendi silahları ile var edeceğim. Hayatı bir de o zaman dinleyeceğim.
Nasıl iyi miymiş ?

Karşıma en cüsselisi bile çıksa, bu saatten sonra kimseyi dinleyecek akıllı yok yamaçlarında.

Deliliğimin bana verdiği yetkiye dayanarak anarşi ilan ediyorum, tüm sakinliği altında samanı su ile ıslatanlara!

 

 

154
0
0
Yorum Yaz